tłumaczenia bułgarskiego

Zazwyczaj w tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz w

tłumaczenia bułgarskiego
W tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz rozpoczyna tłumaczenie dopiero, gdy prelegent skończy swoją wypowiedź (przemówienie może być podzielone na części).
Zazwyczaj w tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz w trakcie przemówienia stoi obok rozmówcy, słucha go i sporządza notatki.

Gdy osoba mówiąca skończy przemówienie lub zrobi przerwę w swojej wypowiedzi, tłumacz odtwarza wypowiedź w języku docelowym w całości i w taki sposób jakby to on ją wygłaszał.

Tłumaczenie konsekutywne różni się od tłumaczenia liaison wyłącznie długością fragmentów do przetłumaczenia.

W tłumaczeniu konsekutywnym mówca może mówić bez przerwy nawet przez pięć minut, podczas gdy w tłumaczeniu liaison wypowiada zazwyczaj 3-4 zdania i robi przerwę. Technika tłumaczenia konsekutywnego sprowadza się zatem do selekcji najważniejszych informacji i przekazania kwintesencji komunikatu (stąd angielskie ?interpreter? wywodzi się od angielskiego czasownika ?interpretować?).
Z tego powodu zakłada się, że ustny przekład konsekutywny musi być zawsze krótszy od komunikatu w języku źródłowym.

Aby zapamiętać treść pięciominutowego przemówienia mówcy, tłumacze często stosują specjalny system notatek, składający się z symboli oznaczających słowa ? klucze oraz znaków takich jak: spójność, przeczenie, akcentowanie, wynikanie itp.

W tym systemie celem tłumacza nie jest zapamiętanie wyrazów, lecz zapisanie informacji pozwalających później odtworzyć ciąg myślowy mówcy.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tłumaczenia_ustne

W żadnym wypadku oba rynki nie

Tłumaczenie konferencyjne jest podzielone na dwa rodzaje rynku: instytucyjny i prywatny. Instytucje międzynarodowe (UE, ONZ, EPO, etc.) organizujące spotkania wielojęzyczne często preferują tłumaczenie z kilku obcych języków na język ojczysty tłumacza.

Miejscowe rynki prywatne wolą organizować spotkania dwujęzyczne (język miejscowy i dodatkowo jeszcze inny), a tłumacze pracują zarówno przekładając na język ojczysty jak i w drugą stronę.

W żadnym wypadku oba rynki nie wykluczają się wzajemnie.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tłumaczenia_ustne

W języku literackim dopuszcza się tylko

W języku literackim dopuszcza się tylko redukcję a : ?. Większość spółgłosek wymawia się jak ich polskie odpowiedniki. W języku bułgarskim rozróżnia się trzy rodzaje rzeczowników: męski, żeński i nijaki.
Przynależność do poszczególnych rodzajów opiera się na zakończeniach rzeczowników. -a, -? -o, -?o ?a?a ? ojciec, ?o?e?a ? kolega, c???? ? sędzia, ????o ? wujek, ???o ? dziadek zerowa (wyraz kończy się spółgłoską) pa?oc?-? ? radość, co?-? ? sól -e -? -y ???e ? twarz, ?y?e ? pies, ?a?c? ? taksówka, ?yp? ? jury, ???y ? klejnot Na samogłoskę kończą się też niektóre imiona męskie: ???o?a ? Mikołaj, M??e ? Miłe i inne. Rzeczowniki występują w dwóch liczbach: pojedynczej i mnogiej. -? Rzeczowniki jednozgłoskowe przybierają końcówki -o?e lub -e?e (po wygłosowej ?), a wielozgłoskowe -?. Język bułgarski posiada określone formy rodzajnika. Formy z rodzajnikiem zawsze oznaczają przedmiot dokładnie określony lub znany już poprzednio, np.: Nie używa się rodzajników: Przymiotniki bułgarskie rozróżniają rodzaj męski, żeński i nijaki oraz liczbę pojedynczą i mnogą.

Mają też formy z rodzajnikiem. W języku bułgarskim rozróżnia się trzy stopnie: równy, wyższy i najwyższy.

Stopień wyższy i najwyższy tworzy się przez dodanie do stopnia równego pewnych partykuł zachowujących stały akcent.
W piśmie łączy się je z przymiotnikami za pomocą łącznika.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Język_bułgarski.

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: